Wordt Vlaanderen
de dode vallei aan de Noordzee of niet? Die gedachte schoot me gisteravond te
binnen, toen ik in mijn hotelkamer mijn dag overliep. Die was weer goed gevuld
met bezoeken en ontmoetingen her en der in Silicon Valley. In de vruchtbare
fruitvallei van weleer worden vandaag de meest ambitieuze technologische
innovaties bedacht en uitgewerkt. Innovaties die onze toekomst zullen
vormgeven. Of dat in Vlaanderen ook niet kan, vroeg ik me gisteravond af. Er
zijn bij ons heel wat plus-factoren aanwezig: human capital met potentieel,
succesvolle voorbeelden van startups die in hun sector tot de wereldtop
behoren, kennisinstellingen die in de rankings meer dan behoorlijk scoren. Maar
voorlopig is er van een vruchtbare vallei aan de Noordzee nog geen sprake.
Daarvoor ontbreken een aantal cruciale elementen. Als hoofd van de VDAB, onthou
ik vooral drie dingen – die ook De Tijd-correspondent Roel Verrycken vorige
week vermeldde: dat medewerkers in Silicon Valley nooit ambitieus genoeg kunnen
zijn, dat twintigers er het ritme bepalen en dat jongeren vanop de schoolbanken
worden aangemoedigd om voor het ondernemerschap te gaan. Toeval of niet, maar
recent werden een aantal studies gepubliceerd die tonen hoever we nog van die
drie punten verwijderd zijn.
Volgens het
jaarlijkse Engagement onderzoek van HR-dienstverlener SD Worx voelen
medewerkers zich vandaag minder tevreden en geëngageerd in hun werk dan zes
jaar geleden. Ze verwijzen daarvoor onder meer naar het gebrek aan
verantwoordelijkheid, groeimogelijkheden en autonomie. Met nefaste gevolgen
voor hun betrokkenheid en hun ambitie. Wie zich niet betrokken weet en het
gevoel heeft zijn positie niet te kunnen verbeteren, is ook niet geneigd om met
nieuwe ideeën voor de dag te komen of om ambitieus te zijn. Integendeel, dan
word je passief en nestel je je in de jobzekerheid.
Eerder deze maand
was er de OESO-studie ‘Students, Computers and Learning: Making the
Connections’, waaruit we concludeerden dat computers op school niet beter doen
leren. Experts haastten zich om te corrigeren: de aanwezigheid van een computer
alleen maakt inderdaad geen verschil. Wat we nodig hebben is een complete
herdenking van de leeromgeving, die samengaat met een andere manier van leren.
Een manier van leren die jongeren in staat stelt om op de arbeidsmarkt van
morgen hun mannetje te staan. In zijn boek ‘The Network always wins’, besteedt
technologie-expert Peter Hinssen, onze gids hier in Silicon Valley, een heel
hoofdstuk aan het onderwijs van de toekomst. ICT krijgt daarin een belangrijke
plaats. Niet als een doel op zich, maar als een instrument dat helpt om
jongeren voor te bereiden op het leven. Een leven te midden van dynamische
informatiestromen en netwerken. Een leven in een constant veranderende
omgeving. Een leven in een wereld waar de
automatisering almaar sneller gaat, en de jobs van vandaag morgen niet meer
bestaan. We moeten jongeren de skills meegeven om vlot op het ritme van die
veranderende wereld mee te evolueren.
Een vlotte omgang
met de technologie vormt een van die vaardigheden. Net als wendbaarheid,
leergoesting en ondernemingszin. Die competenties moeten het doel vormen van de
toekomstgerichte leeromgeving. Maar ook de ondernemerswereld moet mee.
Diezelfde competenties verdienen ook meer aandacht binnen de rekrutering.
Talent schuilt niet langer enkel in een diploma en ervaring, in actuele kunde
en kennis, maar evengoed – of zelfs: bovenal - in flexibiliteit, passie,
potentieel en ondernemingszin.
Willen we het
Silicon Valley aan de Noordzee worden, dan moeten niet enkel de
ondernemerswereld en het onderwijs mee. We geraken nergens zonder een overheid
die alles faciliteert, die (wettelijke) obstakels wegneemt en de verschillende
partijen nog meer met elkaar connecteert. Recent stelde Geert Bourgeois “Visie
2050”, een strategie voor Duurzame Ontwikkeling, van zijn Vlaamse regering
voor. Een visionaire tekst waarvoor verschillende werkgroepen concrete
krachtlijnen en acties zullen uitwerken. Ik hoop dat die werkgroepen geen
starre en gesloten communities worden. Onderwijs, economie, mobiliteit,
welzijn, institutionele structuren… moeten meer dan vandaag communiceren en
elkaar versterken. Anders kunnen we onze ambitie van een Silicon Valley aan de
Noordzee opbergen en tot 2050 bewaren. Tegen die tijd zijn we dan verworden tot
een Death Valley, een arm Vlaanderen. En daar pas ik voor.
Fons Leroy
Gedelegeerd
Bestuurder
VDAB
Geen opmerkingen:
Een reactie posten