Krimp zonder kramp: een sprookje?

Krimpen zonder krampen of krampen zonder een krimp te geven? De babyboomers gaan massaal met pensioen en dus wordt de actieve beroepsbevolking kleiner, de krimp. En wie er dan nog overblijft, mag een staaltje uithoudingsvermogen tonen, de kramp. Langer en in zo groot mogelijke getalen aan de slag blijven, is dus de boodschap. Dat geldt niet alleen voor de jongere werknemers. Ook van 50-plussers wordt dan meer dan ooit een grote activiteit verwacht. Een beleid dat oudere werknemers enkel ‘ontziet’, volstaat niet.

Nieuwe architect gezocht en gevonden!

In zijn politieke rentrée-nota “Strategische keuzes voor sociaal beleid” maakt Frank Vandenbroucke nogmaals duidelijk hoe zwaar de vergrijzingsfactuur zal doorwegen op de budgetten van de komende periode. Eén conclusie is alvast dat we deze factuur enkel maar kunnen verlichten door met meer mensen langer te werken. Onze lage werkzaamheidsgraad is een structurele handicap die moet overwonnen worden. Daartoe zijn niet alleen de al veel bepleite aanpassingen in het arbeidsmarktbeleid (versterking van de activeringsaanpak; meer investeringen in opleiding en vorming, …) en het arbeidsrecht (ombouw van het ontslagrecht naar een herplaatsingsrecht; van een arbeidsovereenkomst naar een loopbaanovereenkomst, …) noodzakelijk, maar moet ook de sociale zekerheid her- en verrijkt worden.