Iedereen is gelijk in de werkloosheid

De economische crisis heeft het aanslepende debat over het onderscheid tussen arbeiders en bedienden in het arbeidsrecht opnieuw prominent op de agenda gezet. Dat onderscheid ontzegt bedienden de toegang tot het stelsel van de tijdelijke werkloosheid. Daardoor lopen ze een verhoogd risico om in de volledige werkloosheid te belanden wanneer bedrijven door de recessie moeten overgaan worden tot personeelsbezuinigingen. Tijdelijke werkloosheid blijkt namelijk één van de meest populaire oplossingen om op korte termijn gedwongen ontslagen te vermijden (zoals ook de toename van het aantal tijdelijk werklozen met momenteel meer dan 80% op jaarbasis uitwijst). Het stelsel biedt werkgevers de mogelijkheid om talent in huis te houden, zodat de nodige competenties onmiddellijk weer voorhanden zijn zodra de economie weer opveert. Ook voor werknemers is het verkieslijker om tijdelijk minder te gaan werken, dan om helemaal geen baan meer te hebben.

Lees meer

LIFO? FIFO? NEEN, DIFO!

Het World Economic Forum wijst in zijn Global Competitiveness Report voor België steevast op de rigiditeiten van onze arbeidsmarkt als rem op de competitiviteit en de werkgelegenheidsgraad. Vaak wordt dan enkel de overheidsreglementering, het arbeids- en ontslagrecht, onder een kritische loep gehouden maar vergeet men aandacht te besteden aan halsstarige “gebruiken” van de andere spelers op de arbeidsmarkt. Sommige gebruiken komen nu weer op de voorgrond. In periodes van economische recessie duiken immers de LIFO- en FIFO-ontslagpraktijken weer op als eenvoudige, lineaire en niet-arbitraire toepassingen. Beide ontslagpraktijken steunen evenwel op totaal achterhaalde concepten en realiteiten.

Lees meer