maandag 10 september 2007

Zilveren handdruk

De recente herstructureringen in ons land wekken heel wat commotie. Ze vormen een eerste testcase voor het Generatiepact. Naar aanleiding van de ontslagen bij Volkswagen in Vorst en bij General Motors (Opel) in Antwerpen wordt in de media gesproken over gouden handdrukken of immorele ontslagvergoedingen en tegelijk over rechtvaardige ontslagvergoedingen als compensatie voor het jobverlies. Twee op zijn minst tegengestelde standpunten in een verhitte discussie. Als we deze discussie echter boven de individuele of groepsbelangen uittillen naar het maatschappelijk niveau, komen we bij het belangrijkste punt. Het verkeerde signaal om werknemers vanaf 50 jaar op brugpensioen te sturen en andere werknemers met als troost een goed gevulde hand de laan uit te sturen. Zeker nu het beleid heeft besloten om werk te maken van meer en langere loopbanen als antwoord op de nakende vergrijzing van de beroepsbevolking. De krapte die we vandaag kennen op de arbeidsmarkt zal uitgroeien tot een echte schaarste. Daarom moeten we iedereen zo lang mogelijk aan boord houden.

Lees meer

1 opmerking:

Anoniem zei

Ontslagen worden is een opportuniteit. Kansen om eens iets nieuw te doen, iets waar je ooit van droomde. Succesverhalen van mensen die na ontslag een positieve loopbaanwissel hebben gemaakt halen de kranten niet.
De huidige berichtgeving maakt deze positieve verhalen ongeloofwaardig.
Verder moet VDAB aan haar imago werken. Nu denken de mensen met schrik van "Waar gaat de VDAB mij nu steken?". Terwijl VDAB mijn partner moet zijn/worden om mijn carriere een postieve wending te geven.