Verleg taalgrens

In haar boek “The Great Wall” beschrijft Julia Lovell op een treffende wijze de geschiedenis van de Chinese Muur. Deze Muur had niet enkel tot doel buitenstaanders zoals de nomaden uit Mongolië af te weren maar ook om het Chinese volk zelf te onderdrukken. Door de Muur verhinderde de keizer ongewenste contacten met de buitenwereld. De zeldzame diplomatieke missies die toch door China toegelaten werden, stootten op een figuurlijke muur van onbegrip. Zo weigerde Keizer Qianlong de rijke cadeaus van de Britse lord Macartney omdat ze in zijn ogen onbenullig en beledigend voor China waren. De Muur van Hadrianus die net zoals de Chinese Muur op de UNESCO-werelderfgoedlijst prijkt, kent eenzelfde ontstaansgeschiedenis als grens tussen het Romeinse Rijk en Schotland. Dichter in ons geheugen staat de Berlijnse Muur als afbakening tussen Oost- en West-Duitsland. Vandaag zijn al deze muren herleid tot toeristische attracties; hun opzet heeft de tand des tijds niet doorstaan. De Leuvense professor Luc Reychler bestempelt de “murenpolitiek” als een teken van zwakte en betreurt dat men vandaag in Bagdad, Israël, de USA, India en Cyprus geen lessen trekt uit de geschiedenis. De Chinese Muur, de Muur van Hadrianus en de Berlijnse Muur hebben immers steeds het einde van een tijdperk ingeluid.

Lees meer