Recent was er heel wat commotie in de pers naar
aanleiding van een wervingsactie van de VDAB in samenwerking met de Spaanse
publieke bemiddelingsdienst om Spaanse verpleegkundigen toe te leiden naar
Vlaamse vacatures. Waar de ene editorialist deze actie als “too little, too
late” bestempelde, stellen andere briefschrijvers dat er absoluut voorrang moest
worden gegeven aan de eigen werkzoekenden in plaats van Spaanse
verpleegkundigen te mobiliseren; nog anderen schermden onmiddellijk met
risico’s zoals al dan niet voldoende professionele deskundigheid, gebrek aan
kennis van de Nederlandse taal en mogelijke verarming van de Spaanse
zorgsector. Toch zijn dit soort intra-Europese recruteringsacties wenselijk én
noodzakelijk.
De social profit sector in het algemeen en de sector
van de verpleegkunde in het bijzonder kampt immers met structurele
arbeidstekorten. Zorgnet Vlaanderen wees nog eens op de meer dan 60.000 in te
vullen vacatures gedurende de komende 6 jaar. Deze hoge vacature-vraag is
enerzijds toe te schrijven aan de vergrijzing van het personeelsbestand van
deze witte sector en anderzijds aan de toenemende zorg- en verpleegbehoeften
van onze steeds ouder wordende bevolking die ook nog eens fors uitbreidt. Voor
het eerst in onze arbeidsmarktgeschiedenis spoort een grote vervangingsvraag
dus samen met een grote uitbreidingsvraag. Deze sterke vacature-vraag kunnen we
onmogelijk tijdig invullen met de in Vlaanderen aanwezige potentiële
arbeidsreserve. Vandaag tellen we immers iets meer dan 6.700
eerstejaarsstudenten verpleegkunde. Als VDAB leiden we elk jaar ook nog eens enkele
duizenden werkzoekenden op tot verpleegkundige. Dit zijn diploma-gebonden
opleidingstrajecten die meerdere jaren studie vergen en dus niet onmiddellijk
effecten ressorteren. Nieuwe initiatieven om herintreedsters te activeren voor
zorgberoepen en ook de zij-instroom te bevorderen staan op stapel maar toch
volstaan deze gezamenlijke acties niet om het vacature-gat in te vullen.
Het is ook logisch dat we de intra-Europese
mobiliteitsmogelijkheden actief benutten zoals ook diverse buurlanden doen. Het
vrij verkeer van (kandidaat) werknemers is immers een basispijler van de
Europese Unie. De publieke bemiddelingsdiensten hebben via de Europese
Commissie de opdracht gekregen om de mobiliteit van werknemers binnen de Unie
te bevorderen en faciliteren. Daartoe werd het EURES-netwerk opgericht dat tot
doel heeft werkzoekenden en vacatures binnen Europa met mekaar in contact te brengen.
De hoge jeugdwerkloosheid in diverse landen van Zuid-Europa maakt dat ook heel
veel hooggeschoolde jongeren in hun thuisland geen toekomst meer voor zich
weggelegd zien. Dat blijkt duidelijk uit de getuigenissen van de acht Spaanse
verpleegkundigen die een werkbezoek brachten aan enkele Vlaamse
zorginstellingen. Dat is ook de reden waarom zich reeds 3.800 verpleegkundigen
aanboden op de jobbeurs in Spanje. Interesse dus te over! De opgeworpen
risico’s blijken nauwelijks een echt obstakel te zijn. De Spaanse
verpleegkundigen hebben een uitstekende scholing genoten en borgen professionele
kwaliteit. Uit de selectiegesprekken bleek ook al vlug dat ze zo snel mogelijk
het Nederlands willen leren en hierin echt willen investeren. Van een verarming
van de Spaanse zorgsector is evenmin sprake omdat er een duidelijk overaanbod
aan verpleegkundigen in Spanje is. Zo getuigden de Spaanse kandidaten Sara
Villalobos, Inés Camaleño en Maria Del Mar dat ze al jaren vruchteloos zoeken
naar een duurzame job als verpleegkundige. De Spaanse bemiddelingsdienst erkent
bovendien de structurele overcapaciteit van verpleegkundigen.
Kortom, het aantrekken van Spaanse verpleeg- en
verzorgkundigen is zeker verantwoord. Het staat tevens het activeren en
mobiliseren van de hier aanwezige kandidaat-verpleegkundigen niet in de weg.
Het is immers een én-én-verhaal. Dat is ook één van de uitgangspunten van het
Vlaams actieplan voor de social profit sector. Onze inspanningen om
werkzoekenden, herintreedsters en zij-instromers toe te leiden naar
zorgberoepen zullen we dus onverminderd verder zetten maar de intra-Europese
opportuniteiten moeten we complementair aan deze inspanningen benutten. De
bewoners van het woonzorgcentrum Veilige Have in Aalter zien de komst van de
Spaanse verpleegsters alvast zitten. Je ziet hen in gedachten zo zingen:
Dos enfermeras
por favor
Dos enfermeras por favor
Dos enfermeras por favor
Met die Spaanse verpleegsters zit het snor
Dos enfermeras por favor
Dos enfermeras por favor
Dos enfermeras por favor
Met die Spaanse verpleegsters zit het snor
Dos enfermeras por favor
Fons Leroy
Gedelegeerd Bestuurder
Gedelegeerd Bestuurder
1 opmerking:
Helemaal akkoord met de zienswzijze: het werken op verschillende fronten in een en-en-verhaal. Er zijn nog argumenten naast het het belangrijke feit dat de zorgbehoevendenen er onmiddellijk mee gebaat zijn: kennisoverdracht (heen en weer) op de werkvloer door de nieuwe diversiteit; de nieuwe werkenden dragen ook hun steentje bij tot de economie, e.d. Globaal gezien dus een positief verhaal op welzijns- en sociaal-economisch vlak voor Vlaanderen en Europa.
Een reactie posten