Recent onderzoek van het Centrum voor Sociaal Beleid en de Katholieke Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen op vraag van de VDAB toont aan dat heel wat werkzoekenden met “een gat in hun CV” kampen en juist daarom zeer moeilijk of zelfs niet aan de bak geraken.
Wervings- en selectieverantwoordelijken, HR en bedrijven staren zich immers blind op dit gat en kijken daarom niet naar de reële - soms verborgen competenties - van deze kandidaten.
Hoe kunnen we deze “ingesteldheid” veranderen en de beeldvorming die steunt op vooroordelen doorprikken? Er wordt immers door vele organisaties en met een breed (te breed?) scala aan middelen en maatregelen gewerkt aan de employabilty van werkzoekenden en kandidaten die een atypisch cv hebben. Zo krijgen ze begeleiding en opleiding vanwege VDAB, GTB (Gespecialiseerde Trajectbepaling- en Begeleidingsdienst), OCMW’s en diverse lokale NGO’s zoals Levanto en Web. Vele werkzoekenden komen omwille van hun werkloosheidsduur, scholingsgraad of leeftijd ook in aanmerking voor allerlei federale en Vlaamse loonkost- en tewerkstellingsmaatregelen. Er bestaan diversiteitsplannen om de instroom- en doorstroommogelijkheden van deze werkzoekenden vanuit het oogpunt van de onderneming te optimaliseren. Specifieke ondersteuningsinstrumenten zoals Jobkanaal en jobcoaching kunnen de integratie bevorderen en “verduurzamen” … En toch geraken ze niet aan het werk. Hoe komt dat? Met deze vraag worstel ik al een tijdje… Hiervoor enkel wijzen naar bedrijven als “schuldige” lijkt me iets te eenvoudig en ongenuanceerd.
Maar onlangs deden Ali en Asib wel een (hoopvol) lichtje branden. Ali en Asib zijn twee ongeletterde werkzoekenden van allochtone afkomst die via een inburgeringstraject loopbaanoriëntatie hebben gekregen, een alfabetiserings- en taaltraject hebben afgelegd bij Open School en bij de VDAB een beroep hebben geleerd. Zij wachten nu op een stage of een tewerkstelling. Ali en Asib deelden hun positieve leerervaringen met een zaal vol “professionals” (consulenten, leerbegeleiders, taalinstructeurs,…). Het was me duidelijk doorheen hun verhaal dat hier twee gemotiveerde, leergierige werkzoekenden stonden… helaas zonder werk.
Als we Ali en Asib naar een werkgever zouden sturen in functie van een vacature, is de kans heel groot dat zij niet aangenomen worden. Beiden spreken immers de Nederlandse taal nog niet heel goed, ze moeten soms nog zoeken naar hun woorden… De werkgever gaat hen omwille van “uiterlijke” kenmerken achteraan in de denkbeeldige rij van sollicitanten plaatsen…veelal omdat hij niet ziet dat deze twee kandidaten reeds een heel parcours hebben afgelegd – zowel qua professionele als qua taalkennis – om te staan waar zij nu staan. Als we ook dat parcours kunnen zichtbaar maken t.a.v. een werkgever én de generieke competenties zoals leergierigheid, volhardendheid, gemotiveerdheid en inzet die uit dit parcours (impliciet) blijken, dan ben ik ervan overtuigd dat er een heel andere beeldvorming bij de werkgever over Ali en Asib ontstaat. Misschien moeten we daar als intermediairen, selectieverantwoordelijken en HR méér lessen uit trekken. Ons niet meer blindstaren op de gaten in het cv, maar met ver- en bewondering kijken naar de weg die werd afgelegd om uit het gat te geraken. Laat ons ook zoeken hoe we deze weg kunnen visualiseren naar de bedrijfswereld. Misschien moeten we hen een echt “attest van goed (arbeidsmarkt)gedrag” afleveren waarmee ze hun generieke competenties bij bedrijven kunnen verzilveren.
Fons Leroy
Gedelegeerd bestuurder.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Zijn het de systemen of is het de persoon ?
Ik denk dat de VDAB wel degelijk inspanningen levert inzake het begeleiden en ondersteunen van werklozen, laaggeschoolden gezien het artikel. Daarmee is de kous niet af.
Wie klaar is voor de strijd : het arbeidsplatform, vliegt op eigen vleugels.
Wat zijn de verwachtingen van een werkgever en hoe zal ik mij het best gedragen dat de goede verstandhouding en de tewerkstelling gegarandeerd blijven ? Culturele, sociale achtergrond kunnen verschil maken voor wederzijds begrip tot verbetering van goeie samenwerking.
Attitude in het algemeen , ook bij de laaggeschoolden aanleren heeft waarde in het geheel en zou een niet te verwaarlozen factor naar tewerkstelling kunnen betekenen. ( in kaart brengen en beheren )
Terzijde :Is deze samenleving er klaar voor om migranten een gelijke stempel van waardig arbeidsgenoot toe te kennen ? Studenten worden uitgewisseld met andere studiegenoten vanuit heel de wereld. Zij kunnen met mekaar omgaan : goed samenwerken, vriendschappen sluiten. Een aantal jaren later wanneer ze samen op de arbeidsmarkt komen, zijn ze mekaars rivalen, competitief , waarom ? Zijn het de systemen die verwarring schenken of ligt het aan het individu, zijn omgeving ?
Neem nu asielbeleid : mensen in een hotel stoppen voor verblijf, het wachten vergoeden ?.
Vreemd en niet productief : een stilstand waar niemand iets aan heeft . Waarom geen korte procedure en betrokkenen direkt inschakelen in het arbeidsproces ? Is het de mentaliteit ?
Europa, de identiteitscrisis waar landen mee worstelen, lijkt verdienstelijk voor meer uitleg naar het publiek. Wie zijn wij, onze plaats in de wereld ? Durven we onszelf orienteren ? De economie van vandaag : we zij niet meer wie we waren, de wereld is veranderd en wie niet meegaat in de stroom is onherroepelijk verloren. Welvaart brengt rijkdom maar die rijkdom situeert zich spijtig genoeg niet meer aan Westerse kant. Ondernemerschap krijgt meer overlevingskans door de handel met het Oosten en andere deelgebieden buiten Europa aan de orde te stellen.
Vooroordelen van werknemers inperken : sociale economie bevorderen : perfect !
Een veilige werkomgeving maken waarin laaggeschoolden een kans krijgen kennis te maken met andere werkenden. Ik ben een persoon, ik bewijs mezelf : wie ik was - wie ik ben geworden, wat ik kon en wat ik kan. Het accepteren in de samenleving aanzwengelen in een beschermde ruimte is een goed uitgangspunt om te groeien naar een normale werksituatie. Respect verdienen om het te krijgen in de huidige maatschappij is wat telt. Bovendien kan sociale economie een belangrijke match betekenen naar waste industry : DE mechaniek van de toekomst !
Innovering heeft nog veel in pacht om meer nieuwe jobs te creeren, ook voor laaggeschoolden.
De arbeidsmarkt stimuleren naar het maken van jobs met eenvoudige taken voor meer mensen, de juiste structuren, financierbaarheid vergen klaarblijkelijk nog veel werk voor de toekomst.
Alle arbeid is waardig,’ ik ben een stukje van het geheel, ik help dit land recht houden ‘
Als iedereen op korte termijn zou meedraaien in de economie ( ook nadenken over sleutelen aan het wegwerken van het zwarte werkcircuit, voor zover er een hefboom wordt gemaakt ) valideren van inzet naar werk kan alleen maar een gunstige eindscore halen op alle vlakken.
Een reactie posten