woensdag 14 oktober 2009

Geen dopgeld, wel jobgeld!?

Onder deze titel hield ik in het Open Forum van het Steunpunt Werkgelegenheid Arbeid en Vorming in 1997 een pleidooi voor een meer activerend arbeidsmarktbeleid. De nadruk lag in België immers te zeer en eenduidig op de werkloosheidsverzekering en te weinig op de herinschakeling van werkzoekenden. De inkomensvoorzieningen zoals de werkloosheids- en wachtuitkeringen zouden moeten worden omgebogen zodat ze de werkzoekenden de mogelijkheid bieden om actief te participeren in het arbeidsbeleid of hun opleidingsniveau te verhogen. Het omploegen van werkloosheidsuitkeringen naar werkuitkeringen staat in deze visie centraal.

Lees meer

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Elke mogelijkheid om meer mensen aan het werk te krijgen zou moeten worden benut. De voorstellen van Fons lijken mij uitstekend. Mogelijkheden om inkomen op te bouwen moeten worden toegelaten met behoud van de werkloosheidsuitkering tot een "redelijk" inkomen wordt verworven. Hoe misbruiken te voorkomen is zal goed moeten worden uitgekiend.

Anoniem zei

Als 47-jarige vrouwelijke hoogopgeleide werkzoekende deel ik volledig uw visie van dopgeld naar jobgeld. Het is niet alleen de beste manier om de arbeidsmarkt opnieuw en beter te integreren, maar ook om de menselijke waardigheid van de werkloze te herstellen, een eventuele langdurige werkloosheid leefbaarder te maken en maatschappelijke vooroordelen tegenover werklozen de grond in te boren. Zo'n parcours houdt een goed doordachte strategie in, die op tijd geëvalueerd en bijgestuurd moet worden. Het vraagt tijd,geld en een herinrichting van het arbeidsmarktbeleid, zoals u juist aanhaalt.
In mijn geval leidt zo'n parcours naar een vrij beroep, het werken met projecten, innoveren en continu bijscholen.
Niet elke werkzoekende is hiervoor te vinden. Dit heeft o.a. te maken met het ontbreken van een voldoende uitgebouwd sociaal vangnet voor de zelfstandigen en het niet beseffen van de noodzaak van levenslang leren.
Ook bedrijven moeten zich aan zo'n projectmatige manier van werken aanpassen. Bedrijven willen en kunnen soms geen langdurige werkzekerheid aan de werknemer beloven, maar wensen wel langdurig engagement van de werknemer te verkrijgen. Ze hebben de tendens om het statuut van werknemer te verkiezen boven dat van zelfstandige of freelancer, terwijl het statuut op zich geen garantie voor eender welke 'zekerheid' biedt.
Tenslotte is voor sommige werkzoekenden zo'n parcours slechts realiseerbaar met behulp van een strategische begeleiding, een dienst die nu nog niet onmiddellijk op zo'n manier aangeboden wordt.

johan van boxstael zei

In dit verband zijn naar mijn mening de "startpunten" en de "activiteitencoöperaties" perfecte voorbeelden van hoe dopgeld jobgeld kan worden. Misschien moeten deze centra eens meer op het voorplan gezet worden, ook bij de vdab'ers.Zie bvb. www.depunt.be

Ann VdC zei

Een boeiende blog met enkele in het oog springende voorstellen. Waarom zijn nuttige ideeën uit 1997vandaag nog steeds veelal ideeën en minder praktijk, vraag ik me af... Stof voor een blog?

Ik wou even heel kort verder bomen op het beleidsdiscours van competentieversterking dat vandaag toppen scheert. Ook ik ben ervan overtuigd dat het moet, maar het beleidsdiscours blijft m.i. ietwat ijl.
- Beschouwen wij competentieversterking vandaag niet te veel als een 'ijl' doel, eerder dan als middel (cfr. Lissabon- en pact 2020-doelstellingen - als iedereen een niet nuttige cursus volgt komen we er ook ...)?
- Compententieversterking is overduidelijk een middel om aan de slag te blijven. Maar 'wat en hoe'.
- Ik daal meteen af tot het micro-verhaal (zijn niet vele beleidsproblemen te herleiden tot de contradicitie 'macro' en 'micro'?).
* Wat is nuttig en haalbaar voor een individu? Als iemand tijdelijk wz is, welke competenties moet hij dan versterken? Weet een individu dit? En zelfs indien hij/zij het weet, zal hij de stap dan zetten?- Verschillende elementen dragen bij tot een 'oplossing':
* voorzien in juiste informatie en begeleiding;
* forecasting (niet alleen kwalititaitef), maar permanent samenspel (ook lokaal) tussen arbeidsmarkt, economische dynamiek, onderwijs
* rechten en plichtenverhaal
enz. (is terug macro).
....