Op talent staat geen leeftijd
Einde van de zomer. Einde van de muziekfestivals. Wat leert ons een blik op de affiches?
TW Classic 2008. Top of the bill: The Police. Sting (56), Andy Summers (65) en Stewart Copeland
(55) zetten de weide in lichterlaaie met klassiekers als ‘Message in a Bottle’, ‘Walking on the Moon’,
‘Can’t Stand Losing You’ en ‘Next to You’. Daarvoor hadden de 40.000 geëxalteerde fans een
bijzonder energieke Iggy Pop (61) de versterkers zien beklimmen en brulden meer dan alleen ‘de
mannen van Diest’ mee met ‘Matchbox Car’ en ‘Nothing on my radio’ van The Scabs. Tijdens de
editie van vorig jaar waren het onder andere John Fogerty (63) en Elton John (61) die het festival
plat speelden.
Lees meer
3 opmerkingen:
Nagels met Koppen! Op vrijdag 19 september komen The Kids naar de AB!
en Neil Young op Rock Werchter
Na het lezen van bovenstaand muzikaal stuk kreeg ik een gevoel van "vroeger was het allemaal beter." De optredens van The Scabs, The Police zijn puur nostalgie. Het blijft goeie muziek maar het brengt geen toegevoegde waarde meer. Het is de muziek waar een generatie mee groot gebracht is, maar dat was de zwart-wit tv ook. Leuk om terug te zien of horen, herinneringen op te halen maar dan moeten we opnieuw verder. Nieuwe groepen komen op, de kleuren-tv zag het levenslicht,... alles evolueert.
We moeten ook een onderscheid maken tussen de 50-plussers onderling, net zoals er een onderscheid is tussen Madonna en The Police. Terwijl Madonna zich op elke cd opnieuw uitvindt speelt The Police zijn klassiekers. Goeie muziek maar niet vernieuwend. Madonna slaagt er dan ook in voortdurend een nieuw publiek aan te trekken terwijl de Police al jaren voor hetzelfde publiek speelt.
Metallica bevindt zich ergens tussen Madonna en The Police. Ze brengen nieuw werk uit maar het is een geijkte formule en niet meer vernieuwd. Ze bereiken nieuwe fans maar blijven in hetzelfde straatje en zoeken geen nieuwe mogelijkheden op zoals Madonna dat doet.
Ook de 50-plussers kan men opdelen tussen personen die al met één been in het pensioen staan en actieve 50-plussers die nog uitdagingen willen aangaan en nieuwe zaken willen uit proberen. Wat is een bedrijf met iemand die reikhalzend uitkijkt naar zijn pensioen? Terwijl iemand met ervaring die zijn ervaring wil delen en verder wil blijven evolueren wel aanbiedingen zal krijgen. Zijn rendement en toegevoegde waarde zal de hogere loonkost rechtvaardigen.
Voor mij ligt dan ook een grote verantwoordelijkheid bij de 50-plussers zelf. Men kan klagen dat de HR-managers geen 50-plussers willen aannemen maar indien een 50-plusser kan zorgen voor een toegvoegde waarde dan zullen managers vlugger 50-plussers aannemen. De studio-ervaring van een 50-jarige muzikant kan een meerwaarde betekenen voor een jonge groep, maar dan moet die 50-plusser bereidt zijn om open te staan voor nieuwe invloeden en willen evolueren. Want als die muzikant enkel melodietjes uit de jaren 70 en 80 wil spelen dan zal hij niet aan de bak komen. Tenzij in coverbands natuurlijk.
Een reactie posten