Velcro-coaching
Bedrijven klagen steeds meer dat vacatures niet ingevuld geraken, dat er een groot tekort aan werkkrachten bestaat. Nochtans tellen Vlaanderen én België heel wat jongeren die op zoek zijn naar werk. Meestal geen universitairen of andere hooggeschoolden, maar kortgeschoolde jongeren die soms nauwelijks een kwalificatie hebben behaald. De eerste, meer fortuinlijke groep van jongeren met gegeerde diploma’s, zoals informatici, ingenieurs, juristen, economisten, wetenschappers... worden vandaag al weggeplukt uit de school- en universiteitsbanken nog voor ze hun diploma behaald hebben. Bedrijfswagens, gsm’s, exclusieve zomerstages: geen middel is de bedrijven teveel om het schaarse goed van jonge hogerafgestudeerden aan zich te binden.
Lees meer
1 opmerking:
Eén van de vaststellingen is dat kinderen uit lage sociale klassen minder doorstromen naar hogere studies. Zelf ben ik een voorbeeld van het tegenbeeld: ondanks de 'lagere ' achtergrond, toch universitair (ter info: met een goede job). Bovenstaande vaststelling (minder doorstroom) kan ik trouwens ook bevestigen uit de praktijk.
Persoonlijk heb ik de vraag of ons onderwijs echt wel democratisch is; daarmee bedoel ik niet enkel het financiële aspect maar ook zaken zoals ondersteuning, begeleiding, onderwijs ook op maat van 'zwakkeren'.
[Een ander gegeven dat ik hierbij nog even wil vermelden voor de denkoefening is dat intelligentie (in de zin van IQ) niet gerelateerd is aan sociale achtergrond].
Het woord begeleiding is net gevallen. Super! Het lijkt me alsof er maatschappelijk gezien eigenlijk nood aan 'sociale begeleiding' is?
'Coaching' is een soft-skill, laat ons dit vooral niet vergeten (en dit vraagt vaak tijd en diepgang, waarvoor er niet altijd de ruimte is). En dan denk ik niet alleen aan jobcoaching; ook voor ze een voet op de werkvloer zetten verdienen onze jongeren een niet-exclusieve aanpak; dit kan al starten bij het onderwijs.
(JB)
Een reactie posten