Geeft iemand thuis?
De aanhoudende schaarste op de arbeidsmarkt dwingt bedrijven en intermediaire organisaties zoals uitzendbureaus en wervingskantoren, creatief en innovatief te zijn in hun strategieën om nieuwe medewerkers aan te trekken. Zij mogen niet langer het zekere voor het onzekere nemen want dan krijgen de kansengroepen (50 plussers, personen van allochtone afkomst, personen met een arbeidshandicap, vrouwen in “mannelijke beroepen”, kortgeschoolden) nooit de kansen die zij verdienen. Terecht stelt Prof Luc Sels (KUL) dat het activeren van kansengroepen slechts kan lukken indien de wervings- en selectiestrategieën afgestemd zijn op het profiel van deze groepen. Zo domineren vandaag nog teveel jonge leeuwen de selectiepraktijken waardoor de kansen van oudere kandidaten gehypothekeerd worden. Het wervingsgebeuren is ook nog vooral een witte aangelegenheid; veel kleur is er aan de ene kant van de tafel niet te zien. Het moet duidelijk zijn dat het anders moet want anders halen we nooit de werkzaamheidnorm van 70 % zoals vooropgesteld in de Europese Top van Lissabon; het behalen van deze norm is een noodzaak om onze welvaart veilig te stellen.
Lees meer
4 opmerkingen:
Klopt allemaal in theorie, maar jammer genoeg wijst de praktijk nog steeds iets anders uit... 40-plussers zijn te duur, niet flexibel, uitgeblust, betweterig, bedreigend, overgekwalificeerd, ongediplomeerd, fout, lui, onbetrouwbaar,... De lijst met excuses is eindeloos. En ze zit, jammer genoeg, in de hoofden van recruteerders.
Dat VDAB-consulenten zelf naar het publiek stappen is al een hele sprong voorwaarts en heel lovenswaardig. Beter zou zijn dat steeds meer VDAB-ers (en dan niet de WW's maar ook de CC) naar buiten treden; en dit niet alleen naar werkzoekenden, maar ook naar partners, diverse organisaties en bedrijven. Toch zie je steeds meer een andere tendens, het zich willen verschuilen in eigen bureel en eigen opleidingslokaal binnen de eigen uurtjes. Het is alleen maar als we naar buiten treden dat we voeling krijgen met de arbeidsmarkt en ons zo klantvriendelijker kunnen opstellen. En zijn wij dat als dienstverlenende organisatie niet verplicht t.o.v. onze maatschappij?
Een terechte opmerking! Activering van ouderen wordt te vak eenzijdig bekeken als motiveren, verplichten, ... Elke succesvolle aanpak moet ook maximaal inzetten op de rol van de werkgevers én de intermediairen.
Hebt je nog een beetje tijd voor fietsbeklimmingen met alle deze werken ?
Een reactie posten