Kansengroepen en kansenberoepen: een mission impossible?
Tijdens debatten met werkgevers in de voorbije maanden heb ik ervaren dat ze zich sterk bewust zijn van de inkrimping van de arbeidsmarktreserve en dat ze meer en meer bereid zijn om kansengroepen een kans te geven op hun werkvloer. De VDAB is maar al te graag bereid om hen hierbij te helpen. Er is nog heel wat werk aan de winkel om de kansengroepen in voldoende getale en op een gepaste manier toe te leiden naar de werkvloer. In zijn beheersovereenkomst heeft de VDAB duidelijke objectieven opgelegd gekregen van de Vlaamse regering, zowel voor deelname van kansengroepen aan trajectbegeleidings- én opleidingsactiviteiten, als voor uitstroom van kansengroepen uit de werkloosheid. Deze objectieven zijn geen willekeurige objectieven, maar goed doordachte maatstaven die ervoor moeten zorgen dat kansengroepen aan het werk geraken.
Lees meer
3 opmerkingen:
Een punt die me de laatste tijd bezig houdt is de volgende: als je bijv. een kort geschoolde jongere actief begeleidt naar werk dan sta je dikwijls voor de keuze als je gaat voor een korte termijn oplossing (zo snel mogelijk werk vinden bijv. via uitzendarbeid) of voor een investering in de diepte en betrokkene bijvoorbeeld aanspoort om een opleiding in de bouw te volgen.
Als je als een oud en wijs man wat op langere termijn denkt dan is de opleiding de beste oplossing. Na een half jaar training kan je immers aan de slag in een sector die goed betaalt, met een goede sociale bescherming , een goed loon etc...
Alleen is het erg moeilijk jongeren te motiveren een dergelijke opleiding te volgen omdat ze tijdens de opleiding terugvallen op hun werkloosheidsuitkering. Talrijk zijn de jongeren die ik hun opleiding heb zien stop zetten om voor de korte termijn oplossing te kiezen via weer eens een uitzendjob.
Misschien moet het politiek debat weer eens geopend worden om werkzoekenden die investeren in een langlopende opleiding tijdens die opleiding een volwaardig inkomen te bezorgen. Daar kunnen uiteraard wat voorwaarden aan verbonden worden zoals je krijgt deze kans maar eenmaal, na de opleiding verwachten we actief sollicitatiegedrag etc....
Ik ben wat sceptischer dan Fons Leroy over het feit dat kansengroepen erg gemakkelijk zonder bijkomende opleiding kunnen instappen in een kansenberoep. Ik zie momenteel te veel vacatures die niet ingevuld geraken omdat er gewoon geen werkzoekenden zijn met de vereiste studies en/of competenties.
Ja,als men de lange lijst met knelpuntvacatures bekijkt zouden er toch mogelijkheden moeten zijn voor deze doelgroepen. Tenzij sommige werkgevers blijven vasthouden aan hun "goede" redenen om liever zonder dan mét te zitten...OK laat ons met beide voeten op de grond blijven, het is niet al rozegeur en maneschijn om met sommige doelgroepen te werken. Zou wat meer inzicht, meer begrip voor de historiek die zich schuilt achter deze kandidaten niet kunnen helpen om sàmen tot efficiënte resultaten te komen? Persoonlijk heb ik hier wel goede ervaringen mee.
Wow! De VDAB blogt! Proficiat, Fons, en .. blijven schrijven! Ge krijgt subiet al een link van mij.
Een reactie posten