Voor absurde,
humoristische maar beklijvende rijmelarij moet je bij de Hollandse liedjesmaker
- dichter - kunstenaar - cabaretier Drs P (Heinz Polzer) zijn.... In mijn
boekenkast prijkt “Tante Constance en Tante Mathilde”, een gedichtenbundel van
Drs. P samengesteld door Ivo de Wijs. Eén van de favoriete nummers is
“Veerpont” waarin Drs. P het immer heen en weer varen van een veer vertelt,
waarbij het nooit duidelijk is waar onze kant en de overkant is, waarbij het
oversteken van een rivier steeds uitnodigt om uit te zwermen naar de eindeloze
oceaan maar het er nooit van komt... Dus blijft het bij “heen en weer” ( x 4)
als refrein en impliciete levensles van dit liedje....
Het leven van
de veerponten en veermannen is me niet onbekend. Op mijn vaste fietsroute langs
de Schelde - van Wetteren tot Hamme en terug - kom ik immers, naast de anonieme
motorpont van Schellebelle, de ponten
Aba (Appels), Maiandros (Baasrode), Stéphanie
(St. Amands), Jill (Mariekerke) en Demi (Driegoten) tegen.... Ik twijfel wel eens om ze te nemen maar besluit dan meestal toch om verder te fietsen... in de wetenschap dat deze kant de overkant wordt als ik er ben beland... en deze kant is me méér vertrouwd... dus ... Maar laat ik daardoor geen opportuniteiten liggen? Wellicht wel... nieuwe fietswegen, andere biotopen, tegenliggers, dorpskernen, hellingen of kasseistroken?
(St. Amands), Jill (Mariekerke) en Demi (Driegoten) tegen.... Ik twijfel wel eens om ze te nemen maar besluit dan meestal toch om verder te fietsen... in de wetenschap dat deze kant de overkant wordt als ik er ben beland... en deze kant is me méér vertrouwd... dus ... Maar laat ik daardoor geen opportuniteiten liggen? Wellicht wel... nieuwe fietswegen, andere biotopen, tegenliggers, dorpskernen, hellingen of kasseistroken?
Geldt dit ook
niet voor de arbeidsmarkt? Steken we de “matchingsrivier” wel voldoende keren
over met onze veerpont “Talent”? Of vinden we onze kant de juiste kant en moet
iedereen maar naar ons oversteken? Willen we nochtans de knagende knelpunten op
de arbeidsmarkt aanpakken dan moeten we de rivier tussen vraag en aanbod
diverse keren oversteken en de biotopen, de eco-systemen van deze en gene kant
met mekaar in contact brengen zodat ze mekaar positief kunnen bevruchten.
Intermediairen op de arbeidsmarkt - binnen en buiten de bedrijven - vervullen
hierbij een belangrijke rol. Zij zijn de veerlui die de pont besturen en de
twee kanten bedienen... In tegenstelling tot het liedje van Drs. P waar de
veerboot zinkt omdat hij overvol is, is onze veerpont nog bijlange niet
vol....Veel kansengroepen blijven op hun oever staan en kunnen niet
oversteken....
Daarom hebben
we als VDAB onze veerpont ook gemoderniseerd... We organiseren het
heen-en-weer-varen voortaan in functie van competentietabellen. Met het
Competentiegericht Matchen dat we recent lanceerden en de komende maanden
perfectioneren en uitbreiden willen we vraag en aanbod op de arbeidsmarkt
dichter bij mekaar brengen en de oversteek transparanter maken door verworven
competenties van kandidaten te matchen met gevraagde competenties in vacatures.
Dat maakt een veel meer fijnmazige matching mogelijk verruimt de potentiële
arbeidsreserve want je laat veel meer overeenkomsten dan verschillen zien,
biedt een bedrijf meer recruteringsperspectieven, verkort de opleidings- en
inwerkingsperiodes en honoreert elders of eerder verworven competenties ook
buiten de beroepscontext.... Zo willen we het heen-en-weer-verkeer stimuleren
en faciliteren en waarom dan niet de woorden van Drs. P in de praktijk brengen?
“En als de pont zo lang was als de breedte van de stroom, dan kon hij blijven liggen, zei me laatst een econoom”.
“En als de pont zo lang was als de breedte van de stroom, dan kon hij blijven liggen, zei me laatst een econoom”.
Fons Leroy
Gedelegeerd bestuurder
VDAB
Gedelegeerd bestuurder
VDAB
1 opmerking:
dan is het ook geen pont meer, maar een brug ;)
Een reactie posten