In een interview uit 2011 in Trends riep ik
het voorbije jaar uit tot het “Jaar van de Eekhoorn”. 2012 zou een jaar worden
waarin we harde noten zouden moeten kraken omwille van de sombere economische
vooruitzichten. Die zouden we enkel kunnen kraken indien alle
arbeidsmarktactoren, ook HR, de beste eekhoorn in zichzelf naar boven zouden
halen: wendbaar, flexibel, met een groot aanpassingsvermogen, spaarzaam,
inventief,...
Vandaag moet ik vaststellen dat we in deze
opdracht niet geslaagd zijn. De noodzakelijke koerswijzigingen werden
onvoldoende of zelfs helemaal niet doorgevoerd. Ook HR hield gewoontegetrouw te
vaak vast aan oude dogma’s en peuzelde gretig verder aan de gekende, lang
geleden vergaarde voorraad nootjes... Dit ging ten koste van beweeglijkheid en
pro-actief HR-beleid. Daarbij kwam nog dat het voorbije jaar vooral met enkele
zware valse noten eindigde zoals de aangekondigde sluiting van Ford en
tientallen herstructureringen en collectieve ontslagen... Duizenden getroffen
gezinnen!
Het ziet er in 2013 niet naar uit dat het
tij zal keren. Het Jaar van de Eekhoorn krijgt een sequel, willens nillens. In
de filmwereld is –op enkele uitzonderingen na- de sequel slechter dan de eerste
film. Dit mag hier niet het geval zijn. Het moet anders. Het is dan ook meer
dan ooit tijd om veranderingen in ons sociaal-economisch bestel daadwerkelijk
door te voeren... Geen veranderingen die slechts voetnoten zijn in de
sociaal-economische geschiedenisboeken, wel veranderingen die er voor zorgen
dat burgers en bedrijven de minder gunstige seizoenen van de komende decennia duurzaam
kunnen doorstaan. Want ook harde noten kùnnen wel degelijk gekraakt worden, mits
gebruik van het juiste materiaal.
Haal daarom alle notenkrakers boven,
overheden, sociale partners en arbeidsmarktactoren, zodat we kunnen bouwen aan
de welvaart en het welzijn van onze kinderen en kleinkinderen. Laat ons samen
een nieuwe partituur van de arbeidsmarkt schrijven; een inspirerende partituur
(Tchaikovsky’s Notenkraker indachtig) die mensen nieuwe zekerheden aanreikt in
een constant wijzigende omgeving en die mensen ‘eekhoorngewijs’ de talenten
geeft om zich wendbaar aan te passen aan de diverse biotopen van werken, leren
en leven. Kraakje kennen we dan niet langer uitsluitend als een symbool van een
vroeger kinderprogramma, maar ook als symbool van onze nieuwe
sociaal-economische lente.
Fons Leroy
Gedelegeerd bestuurder
VDAB
Gedelegeerd bestuurder
VDAB
Geen opmerkingen:
Een reactie posten