Over Regisseren en Acteren

Met het Europese discours over marktwerking, liberalisering, diensten van algemeen belang en van algemeen economisch belang zijn overheden en overheidsorganisaties meer en meer hun (politieke) regierol gaan beklemtonen. Zo spreekt De Lijn over een regie inzake openbaar vervoer; de OCMW’s hebben het over hun welzijnsregie; de onderwijsschepen van de Stad Antwerpen brengt de grootstedelijke onderwijscentra samen als onderwijsregisseur en de lokale besturen claimen de regierol inzake lokale economie en dienstwerkgelegenheid, … Niet verwonderlijk dus dat de VDAB wordt aangeduid als arbeidsmarktregisseur in Vlaanderen. Maar wat houdt “regie” dan juist in? Is het alleen opgezet om de overheid geen actor meer te laten zijn ten voordele van marktactoren of is het toch iets anders? Kun je regisseur en acteur zijn tegelijkertijd?

Lees meer

Beter Bestuurlijk Beleid: een feit!?

Enkele jaren terug besliste de Vlaamse overheid zijn bestuurlijk apparaat her in te richten onder het motto van “Beter Bestuurlijk Beleid” (BBB). Beleidsdomeinen werden functioneel geclusterd, de taakverdeling tussen de beleidsgerichte departementen en actiegerichte verzelfstandigde agentschappen werd op punt gesteld, bevoegdheidspakketten verschoven in functie van een geïntegreerde dienstverlening, de rol van de stakeholders werd herbepaald, de agentschappen werden aangestuurd met beheersovereenkomsten die concrete doelstellingen bevatten en het management werd geresponsabiliseerd.

Lees meer

Armoedig activeringsbeleid?!

Hoewel de armoedecijfers ontluisterend zijn, is de armoedethematiek vaak te weinig een echte beleidsprioriteit. Recente gegevens van het Centrum voor Sociaal Beleid leren dat 16 % van alle personen in een gezin leven met een inkomen dat gelijk is of lager dan de EU-armoedegrens. Voor niet-werkenden bedraagt dit 28 % en voor kinderen die opgroeien in een gezin zonder arbeidsinkomen liefst 78 %. Ook het Jaarboek Armoede van Prof. Vranken confronteert ons weer met deze harde gegevens. Dat is een reden om het activeringsbeleid toch voor het licht van de armoedebestrijding te houden. Het heeft geen zin om een goednieuwsshow te houden, omdat in de voorbije periode van hoogconjunctuur nog nooit zoveel mensen aan het werk zijn geweest o.m. dankzij het activeringsbeleid. Het heeft geen zin om ons blind te staren op de toegenomen werkzaamheidsgraad van de kansengroepen. We hebben immers niet de luxe om welke talenten dan ook te negeren op de arbeidsmarkt. Daarom moeten we in het activeringsbeleid een blijvend maar ook beter oog hebben voor armoedebestrijding. We weten dat “werken alleen” niet voldoende is, maar wel noodzakelijk om uit de armoede te geraken. Dus ligt hier een belangrijke opdracht voor alle arbeidsmarktactoren. Wat kunnen we meer en beter doen?

Lees meer

Opleidingen in de winter

Recent werden de resultaten van de winteropleidingen “horeca” door Horeca Vlaanderen en de VDAB aan het brede publiek toegelicht. Deze opleidingen werden in 2006 voor het eerst opgezet en vormen nu al een vast onderdeel van de “winterprogrammatie” omwille van het toenemend succes. De horecasector neemt dit initiatief om de talrijke seizoenarbeiders aan de sector te binden door hun de mogelijkheid te bieden hun competenties te verruimen. De streefnorm van 250 geinteresseerde kandidaten werd reeds tijdens de winteropleiding 2006-2007 flink overschreden en na twee seizoenen staat de teller al op circa 500 cursisten. Het opleidingsaanbod bestaat niet enkel uit korte en nuttige keuken- en zaalopleidingen maar ook uit opleidingen inzake veiligheid, EHBO, computervaardigheden, Nederlands voor anderstaligen, Frans in de horeca en leiding geven. De opleidingsresultaten zijn ronduit schitterend zowel mbt cursistentevredenheid, kwaliteit van de opleiding als naar doorstroming en tewerkstelling in de horecasector en participatie van kansengroepen. Daarmee bouwt deze sector verder op de reeds lange traditie van de winteropleidingen in de bouwnijverheid. Het Fonds voor Vakopleiding in de Bouwnijverheid organiseert in de produktiviteitsluwe winterperiode diverse bijscholings- en vervolmakingscursussen voor bouwvakarbeiders. Daardoor houdt dit Fonds de competenties van deze arbeiders niet alleen op peil maar krijgen de betrokken werknemers ook de mogelijkheid om hun kennis- en vaardigheidsdomeinen te verruimen en verdiepen.

Lees meer

Werken met en aan welzijn

Uit de sluitende begeleidingsaanpak van werklozen is gebleken dat ca. 20% van de langdurig werkzoekenden kampt met een niet-arbeidsmarktgerelateerde problematiek: psychosociale problemen, ernstige medische beperkingen, verslavingsproblemen, generatiearmoede en diepe uitsluiting, persoonlijke levenskwetsuren, etc. De omvang van deze groep varieert van ca. 10% bij de -25-jarigen tot 25% bij de +40-jarigen. Door de opstapeling van deze niet-arbeidsmarktgerelateerde problemen kunnen deze werkzoekenden niet worden toegeleid naar de arbeidsmarkt. Meer zelfs: het is niet duidelijk of, hoe en wanneer ze een professioneel re-integratietraject kunnen worden aangeboden. Daarom moet er eerst een duidelijkere diagnose en screening van hun problematiek gebeuren en een aangepast sociaal adaptatietraject worden opgesteld. Deze analyse maken we niet alleen als VDAB. Ook de OCMW-voorzitter van Antwerpen stelde eind vorig jaar hetzelfde vast bij een deel van de leefloonpopulatie.

Lees meer

Geen dopgeld, wel jobgeld!?

Onder deze titel hield ik in het Open Forum van het Steunpunt Werkgelegenheid Arbeid en Vorming in 1997 een pleidooi voor een meer activerend arbeidsmarktbeleid. De nadruk lag in België immers te zeer en eenduidig op de werkloosheidsverzekering en te weinig op de herinschakeling van werkzoekenden. De inkomensvoorzieningen zoals de werkloosheids- en wachtuitkeringen zouden moeten worden omgebogen zodat ze de werkzoekenden de mogelijkheid bieden om actief te participeren in het arbeidsbeleid of hun opleidingsniveau te verhogen. Het omploegen van werkloosheidsuitkeringen naar werkuitkeringen staat in deze visie centraal.

Lees meer

W3 = W2 x kgv (W,W,W)

Het recente rapport van de Studiecommissie voor de Vergrijzing drukt ons nogmaals met de neus op de feiten: de vergrijzing is enkel betaalbaar indien we onze werkzaamheidsgraad structureel kunnen optrekken. Hoe meer activering via betaalde arbeid, ook van de 55 plussers, hoe betaalbaarder de vergrijzingsfactuur wordt. Helaas staan vandaag alle arbeidsmarktlichten op rood: de werkloosheid stijgt fel, het aantal collectief ontslagen gaat onverminderd voort, het globaal aantal vacatures neemt af, de tijdelijke werkloosheid zit op een hoog niveau, de aansluitingsmotor tussen onderwijs en arbeidsmarkt is hevig aan het sputteren en de uitstoot van kansengroepen neemt toe. Volgens de Hoge Raad voor de Werkgelegenheid zou de werkgelegenheidsgraad tegen 2010 dermate fors achteruitgaan dat we de sinds 2003 geboekte vooruitgang, volledig zouden kwijtspelen.

Lees meer

Prikken of vooruitblikken

Het houdt niet op! Na de financiële crisis die vorig jaar opdook, werden we getroffen door een vlaag van economische rampspoed. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam daar met de Mexicaanse griep nog een pandemie bovenop. Wat de calamiteiten van tegenwoordig met elkaar gemeen hebben, is dat ze ontstaan zijn aan de andere kant van de wereld, maar hun dreiging en impact ook in onze bedrijven en woningen laten voelen. Als dusdanig confronteren ze ons ‘aan den lijve’ met wat ‘globalisering’ concreet betekent, niet alleen op maatschappelijk en macro-economisch vlak, maar ook voor wat ons als individuen zeer nabij is, namelijk onze lichamen en loopbanen. Op die manier dwingen de financieel-economische crisis en de grieppandemie ons om onder ogen te zien hoe kwetsbaar de arbeidsmarkt is voor bedreigingen van buitenaf, hoe afhankelijk van ontwikkelingen in andere levensdomeinen dan enkel dat van de arbeid op zich. De werkloosheidscijfers maken maand na maand duidelijk dat de arbeidsmarkt tijdens de voorbije bloeiperiode zeker niet immuun is geworden voor alarmsituaties.

Lees meer

Conditietraining voor bedrijven

Hoewel de crisis heel wat werkgevers doet afzien, is het essentieel dat ze zorg blijven dragen voor de gezondheid van hun onderneming om op langere termijn te kunnen overleven. Die visie vormt ook het uitgangspunt van een wereldwijd onderzoek dat Arthur D. Little onlangs uitvoerde om te achterhalen wat de crisis voor bedrijven betekent en hoe ze zich kunnen voorbereiden op het herstel. Uit dat onderzoek kan afgeleid worden dat er een drietal types van acties zijn die volgens de geënquêteerde bedrijfsleiders van vitaal belang zijn om sterker uit de crisis te komen: zogenaamde ‘hygiëne’-acties, ‘fitness’-acties en ‘krachttraining’-acties. Hygiëne-acties zijn erop gericht om te voorkomen dat een bedrijf besmet raakt door de crisis en verder begint te verzwakken. Men probeert het bedrijf zo gezond mogelijk te houden door het invoeren van tijdelijke werkloosheid, crisistijdskrediet, collectieve arbeidsduurvermindering, inleverings-cao’s, jobrotatie, etc. Herstructureringen zijn te mijden, maar als er niet aan te ontkomen valt, moet er eerste hulp bij ontslag geboden worden. Die hulp bestaat uit het opzetten van een tewerkstellingscel, kwalitatief outplacement, “tailor made” – bemiddelingsdiensten en attestering van in het bedrijf verworven competenties.

Lees meer

Keynes, where are you?

Dat er nog enige tijd zware wolken boven onze arbeidsmarkt drijven, mag blijken uit de recente prognoses van het Planbureau. In 2011 dreigt er een naoorlogs recordaantal werklozen te zijn. De Belgische werkloosheid zou tegen dan met bijna 200.000 eenheden toenemen en de winst inzake stijging van de werkzaamheidsgraad die de laatste 5 jaar geboekt werd, zou in één klap vernietigd zijn. Binnen deze evolutie delen de kansengroepen (50 plussers, personen van allochtone origine, kortgeschoolden,….) weer in de hardste klappen.

Lees meer